غروب

وقت رفتن خورشید است آسمان رنگ باخته طلایی ، آبی ، کمی هم بنفش و لکه های مشکی که در حرکت هستن صدای غار غارشان فضا را پر کرده گویی آخرین مقصدشان آسمان طلایی ست ابر های تکه تکه شده منظره را کامل میکنند نمی توانم لحظه ای از آسمان چشم بردارم چون دیوانگان عقب عقب راه می روم سوز سرما دماغ بزرگم را قرمز کرده هرم نفس هایم شیشه ی عینک را تار میکند اما تنها دیوانه ی این لحظه من نیستم !! کمی جلو تر از من در حرکت است او نیز شیفته ی این تصویر زیباست آخرین پرتوهای خورشید no listener...